Khemjira the Series Novel(ဘာသာပြန်)

ထိုကဲ့သို့ များပြားလှသော သရဲများကို ကမ္မဋ္ဌာန်းရွတ်နေရင်း ပေါ်လာတာမျိူးတခါမှမကြုံဖူးပေ။သူ့နားထဲတွင် စူးစူးရှရှ စူးစူးရှရှ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အခြားမည်သူမျှ မကြားနိုင်ပုံရသည်။သူတို့Khemနောက်ကို လိုက်နေတယ်။Por Kru၏ အကာအကွယ်ပေးသော ဂါထာကို လျင်မြန်စွာ ပြန်သတိရကာရွတ်ဆိုသောအခါ Jettက ချွေး‌ေစးများ ထွက်လာသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်များအပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိပေ။ထိုအရာများက သူ့မြင်ကွင်းမှပျောက်ကွယ်သွားသည် ။ ကားပြတင်းပေါက်နဲ့ တိုက်မိလုနီးနီး တောအုပ်ထဲ က ထွက်လာတယ်။ လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသော အရာတစ်ခုကိုကားကတိုက်မိမလိုဖြစ်သွားသည်။ Jhetana သည် Khemjira ကို ကာကွယ်ရန် လက် နှစ်ဖက်ကို မြောက်ကာ မျက်လုံးများကိုချက်ချင်းပိတ်လိုက်သည်။Jett၏လုပ်ရပ်တိုင်းသည် မျက်ခုံးတွန့်နေသည့် Charmvit ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှိနေသည်။

ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ-

"ဟေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ!"

ကားက ရုတ်တရက် ဘရိတ်အုပ်လိုက်တာတွေ့သွားတော့ Jhettana က သူ့ထိုင်ခုံ ကနေ ထဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး ယာဉ်မောင်းနေရာကို လိုက်သွားတယ်။ Charnvit က နောက်ကလိုက်ချင်ပေမယ့် သူ့ဘေးမှာထိုင်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းက သူ့ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ထားတော့ သူ မထနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်သွားရသည်။

Jhetana သည် ယာဉ်မောင်းနေရာသို့ ရောက်သွားသောအခါ ယာဉ်မောင်းနှင့် ၎င်း၏လက်ထောက်တို့ သတိလစ်နေတာတွေ့လိုက်ရသည်။ ယာဉ်မောင်းသူ၏ မျက်လုံး များသည် ထိတ်လန့်ကာ ပြူးကျယ်နေပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ကာ မျက်ရည်များ ယိုစီးကျနေသည်။ ကားရှေ့လေကာမှန်တွင် မြင်လိုက်ရသည့် ဝိညာဉ်၏မြင်ကွင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။မှန်ထဲတွင် အရိပ်တစ်ခုကာရှိ
ဇောက်ထိုးဆွဲထားသော မိန်းမ ကဲ့သို့ အရိပ်။ထိုအရာကြောင့်ယာဉ်မောင်းမှာ လိပ်ပြာလွင့်သလိုဖြစ်သွားတာဖြစ်မည်။

Thettana က သူ့ကိုယ်ပိုင် အဆောင်လက်စွပ် ဆွဲကြိုးကို အမြန်ဖြုတ်ပြီး ယာဉ်မောင်းလည်ပင်းမှာ၀တ် ထားလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူသည် စတီ ယာတိုင်ကို မြဲမြံစေကာ ကျန် လက်တစ်ဖက်ကို ကိုင်ကာ  တောနတ် ဘုရားများကို ခွင့်လွှတ်မှုတောင်းခံကာ ယာဉ်မောင်း၏ ဝိညာဉ် ကိုသူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီပြန်လာရန်လမ်းညွှန်ပေးဖို့တောင်းဆိုခဲ့သည်။သူရှေ့က မှောင်မိုက်မဲမှောင်နေတဲ့ အရိပ်ဟာ လေတိုက်လို့ လွင့်ပါးမသွားခင် ခဏလောက် တုန်လှုပ်သွားတယ်။

"အဟွတ်"

ဒရိုင်ဘာလက်ထောက်သည် ဦးစွာနိုးလာပြီး အခြေအနေကိုမြင်သောအခါ လန့်ပြီး အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ Jhettana ထံမှ စတီယာရင်ဘီးကို ကိုင် ကာ ခုန်တက်ကာ ယာဉ်မောင်းကို နှိုးရန် ကြိမ်ဖန်များစွာ အော်ပြောပြီးနောက် ယာဉ်မောင်းမှာ ထိတ်လန့်တကြား နိုးလာသည်။ တညီတညွတ်တည်း ယိမ်းနွဲ့ နေသော ကားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းပြီး ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြားသို့ ပြန်သွားကြသည်။

Jhetana သည် သူ့မျက်နှာမှ ချွေးများကို မသုတ်မီ အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှုလိုက်သည်။ အန္တရာယ်ကင်းပြီဟု ထင်ကာ ထိုင်ခုံဆီသို့ ပြန်လှည့်ကာ ထိုင်လိုက်သည်
ခရီးဆုံးမှပဲ ကားမောင်းသူထဲမှ အဆောင် ဖြစ် သည့် လည်ဆွဲကို တောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ Jhet"
Khemjiraက Jhettana သူ့ထိုင်ခုံမှ ထွက်သွားသည်ကို သတိပြုမီကာ မေးလိုက်သည်။ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်နှင့် အော်ဟစ်သံများကို ကြားပြီးနောက် Khemjiraသည် လန့်နိုး လာပြီး ကားသည် အန္တရာယ်ရှိသောလမ်းမှသွားနေသည်ကိုသတိပြုလိုက်သည်။

Khemjira နဲ့ Jhettana က ဒရိုင်ဘာဆီသွားပြီး တစ်ခုခုပြောရဦးမယ်လို့ တွေးပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကားကပရမ်းပတာအခြေမှရုန်းထွက်ကာ ပုံမှန်လမ်းကြောင်းအတိုင်းဆက်မောင်းသွားနေသည်။

“ငါတို့ အဲဒီကိုရောက်ရင် မင်းကို ငါပြောပြမယ်" လို့ တခြားသူတွေမကြားအောင် ပြောလိုက်တယ်။ Khemjira က ခေါင်းညိတ်ပြုပြီး Thettana အနားယူဖို့ ဘေးဖယ်ပေးလိုက်ပီး ရေတစ်ဘူး
ပေးလိုက်သည်။

"ကိုယ့်အသက်ကိုယ်လည်းအရင်ကယ်ပါအုံး သောက်လိုက်"
လည်ချောင်းခြောက်သွားသည်အထိ ကမ္မဋ္ဌာန်း ရွတ်ခဲ့ရသောကြောင့် ရေဘူးကို ယူ၍ တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့အကုန်သောက်ပစ်လိုက်သည်။Khemjiraက သူ့သူငယ်ချင်း ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေး
လိုက်သည်။

"အို Jettကလေးရယ် "

"အော် ငါ အခုဟောင်ရမှာလား ဟမ်"

Khemjira က ရယ်မောကာ ခေါင်းကို အသာအယာရိုက်လိုက်သည်။ မအိပ် ခင် တခြားအကြောင်းအရာတွေ ခဏလောက် စကားစမြည်ပြောဖြစ်ကြ တယ်။ Jhettana က Khemjira ကို အခု အန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက် သွားပြီလို့ အာမခံပါတယ်။တဆက်တည်းမှာပဲ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို Charnvit က အနီးကပ် စောင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။။

ဘတ်စ်ကားသည် ညနေခင်းတွင် Ubon Ratchathani ရှိ ရွာတစ်ရွာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။။ရွာသူကြီးနှင့် Jettနဲ့ရင်းနှီးသောရွာသားအချို့ကသူတို့အား ကြိုဆိုရန် ထွက်လာကြပြီး အားလုံးက ခရီးဆောင်အိတ်များကို သယ်ယူရန် ကူညီကြသည်။

သူ့ကို ဘယ်သူမှ သိပ်ဂရုမစိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး Jhettana က အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆွဲကြိုးကို ယာဉ်မောင်းထံမှ ပြန်တောင်းလိုက်တယ်။

အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိုင်ပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် ငိုက်မျဉ်းခြင်းကို မ နိုင်တော့ပေ။ နှစ်ယောက်စလုံး ချက်ချင်းနီးပါး အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

အနားယူရန် ရပ်နားထားသည့် ဓာတ်ဆီဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ Jettသည် ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးပင့် သွား၏။ ဤလမ်းကြောင်းသည် အများအားဖြင့် လူများအသုံးပြုသည့် လမ်းကြောင်းမဟုတ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။ Khemjiraက‌ေတာ့အိပ်ပျော်နေသေးသည်ကို သတိပြုမီကာ ထိုင်ခုံမှ တိတ်တဆိတ်ထကာ ကလပ်၏ အကြီးတန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးထံ ချဉ်းကပ် ကာ သူမ၏အမည်ကို တံဆိပ်ပေါ်မှ ကြည့်၍အမည်တပ်ကာ ခေါ်သည်။

"အမ် Phi Sam  ကျွန်တော်တို့က ဘာလို့ ဒီလမ်းကသွားနေတာလဲ"

"အိုး Non Jhet၊ အင်း...ငါတို့ နောက်ကျပြီး လှုပ်ရှားမှုတွေအတွက် အချိန်မလောက်မှာစိုးလို့‌။ ကားသမားနဲ့ ဆွေးနွေး ပြီးတဲ့အခါ သူက ဒီဖြတ်လမ်းကို အကြံပြုတယ်‌ေလ။ပိုမြန်တယ်လို့ ပြောတယ်။"

Jettက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ပြောလာသည်။

"ဒါပေမယ့် ဒီလမ်းက အန္တရာယ်များတယ်။"

ရှေ့သွားလမ်းသည် တောတောင်မှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိသဖြင့် ရပ်တန့်ရန် ဓာတ်ဆီဆိုင်များပင် မရှိတော့ပေ။ ချွန်ထက်သော ကွေ့ကောက်မှုများနှင့် ကျဉ်းမြောင်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော လမ်းများနဲ့ပြည့်နေပါသည်။ သူသည် Por Kru နှင့် ဤလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းဖူး သော်လည်း အရေးပေါ်အခြေအနေ သေရေးရှင်ရေးမှသာသွားကြတာဖြစ်ပြီး Por Kru ကလည်း အလုံအလောက်အစွမ်းထက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ဤလမ်းသည် ပင်မလမ်းကြောင်းထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ၎င်းတို့၏ ဦးတည်ရာ သို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်၊ သို့သော် ဘာတွေကြုံတွေ့နိုင်လဲ ဘယ်သူမှမသိနိုင်ပေ။

"အခုမှပြောင်းဖို့ အရမ်းနောက်ကျနေပြီ Jhet ယာဉ်မောင်းကို ဖြည်းဖြည်း မောင်းခိုင်းလိုက်မယ် ဟုတ်ပြီးလား"
Phi Som သည် ပွဲ၏အဓိကပံ့ပိုးကူညီသူ နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး၏သားJettကို အားနည်းသောအပြုံးဖြင့် ပြောလိုက် သည်။ သူတို့သည် ထိုနေ့နံနက် နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့ပြီး သူ့ ကို ကြိုအသိမပေးခဲ့မိကြပေ။ သူ့ကို ဒီလိုစိတ်ဆိုးလိမ့်မယ်လို့ သူမ မမျှော်လင့် ထားခဲ့ပါဘူး။

နောက်ထပ်ဆွေးနွေးမှုကတော့ Som ကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဖိအားတွေပေး လိမ့်မယ်၊ အခုသူတို့လမ်းကြောင်းပြောင်းဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရ တော့ Jhetana က ခေါင်းညိတ်ပြီး Khemjira နိုးလာထိစောင့်နေလိုက်တော့သည်။ သူကတော့အိပ်ဖို့မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ကားက တောထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ လေထုက ပြောင်းသွားတယ်။ Jhetana သည် လမ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ မှောင်မိုက်ပြီး လူနှင့်တူသော အရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒါပေမယ့် ပိုလို့တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာက သူတို့ အရေအတွက်က များလွန်းတယ်။ သူတို့သည် ယာဉ် နောက်ကို လိုက်ကာ ခုန်တက်ကာ တွယ်ကပ်နေကြသည်။

ဝိညာဉ်တကောင်က ပြတင်းပေါက်ပေါ်တက်ပြီး ငိုက်နေတဲ့ Khemjiraကို ကြည့်‌ေနပုံက စိတ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေ တယ်။ အခြားသော ဝိညာဉ်များ စုရုံးလာပြီး ၎င်းတို့၏ ပြတင်းပေါက်ကို ဖိလာကြသည်။Jettကဘုရားစာကို တိတ်တဆိတ်ရွတ်လိုက်ရင်း သူ့ ရှေ့မှ မည်းမှောင်နေသော အနက်ရောင်အစုအဝေးကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက် ကြည့်နေသည်။

သူ့ရှေ့က အမှောင်ထုက တစတစ ဆုတ်ခွာလာပြီး အချို့က လွင့်ထွက်သွား ပေမယ့် အသစ်အသစ်တွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ရေသန့်ဘူး ကြီးတစ်ဘူးဝယ်လာလို့သာပေါ့ မဟုရင် ဘုရားစာရွတ်ရလွန်းလို့ သူ့လည်ချောင်းတွေ သဲကန္တာရလိုခြောက်ကပ်သွားမှာပင်။

ထိုအချိန်တွင် နည်းပြ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ထိုင်နေသော တစ်စုံတစ်ယောက် သည် သံသယစိတ်နှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ရောပြွမ်းနေသော မျက်လံုးများနှင့် စိုက်ကြည့်နေတာကို Jettသည် မသိလိုက်ချေ။

'သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူ့ကိုယ်သူပွစိပွစိပြောနေတာ နာရီဝက်လောက်ရှိနေပြီ'' ဟု Charnvit က တွေးသည်။

Charnvit သည် Jhettana နှင့် Khemjira တို့ကို ကလပ်တစ်ခုတည်း တွင် ပထမနှစ်ကျောင်းသားဖြစ်သောကြောင့် သိသော်လည်း အထူးရင်းနှီး ခြင်းမရှိပေ။ သူတို့လုပ်နေတာတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်အောင် သူတို့ ဘေးက ခုံတန်းမှာ ထိုင်လိုက်တယ်။

'Jettဟာ အဲဒီ ထိတ်လန့်စရာ ရုပ်ရှင်တွေထဲကမှ နတ်ဆရာတစ်ယောက်လို သရုပ်ဆောင်နေပါတယ်။လို့တွေးလိုပ်မိသည်။

ထို့နောက် Charnvit သည် လျင်မြန်စွာ အိပ်ပျော်နေသော Khemjira ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မှော်ပညာကို မယုံကြည်သော်လည်း Jett ၏ အပြုအမူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ ရသည်။

Jhetana နဲ့ Khemjira  သည်အလွန်ရင်းနီး‌ေသာ်လည်းKhemjiraကနုံအလွန်းပုံပေါက်သည်။ Jett၏လှည့်စားခံရတာ ဖြစ်နိုင်သည်။ Charnvit သည် Jhettana မရှိတဲ့အချိန်ကိုရှာကာသတိထားရန် Khemjiraကို သတိပေးရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် Jettသည် ရွက်ဆိုနေသော ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားများကို  တောအုပ်မှ ကောင်းကင်ယံသို့ အရိပ်အယောင် ဒါဇင်များစွာကို မြင်လိုက်ရ သောအခါ၌ မေ့လျော့သွား၏။ (LoL)

“ချီးပဲဟေ့." Jettက မယုံကြည်နိုင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

Chapter(5)💜



Khemjiraသည် ဆိပ်ကမ်းတံတားအဆုံးသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ခုန်မချမီတွင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုအနောက်မှ ဆွဲတာခံလိုက်ရ၏။သူ့မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်သော် သူ့အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း၏ထိတ်လန့်နေသောမျက်နှာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"Khemမင်းဘာလုပ်နေတာလဲ"
Khemjira သည် Jhettana၏ ထိတ်လန့်ကုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တဖက်ကိုပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သော် လသာဆောင်အစွန်းတွင် သူရပ်နေမှန်း သိလိုက်သည်။

ငါဒီကိုဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ...

ဖြစ်ပျက်နေတာကို သိလိုက်ပြီးနောက် Khemjira၏ မျက်လုံးများက ထိတ်လန့် ကာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ့ခြေထောက်တွေ ယိုင်လဲလုနီးပါးဖြစ်နေပေမယ့် အတင်းထိန်းချူပ်ထားလိုက်သည်။

"Jhet "
Khemjira ကJhettana ကိုတုန်လှုပ်သောအသံဖြင့် သူ့အိပ်မက်ဆိုးအကြောင်းကို
အသေးစိတ်ပြောပြလိုက်သည်။ Jhetana သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ပို၍ တုန်လှုပ်လာပြီး Khemjira ကို အခန်းထဲသို့ အမြန်ပြန်ခေါ်လာပြီး လသာဆောင်တံခါးကို သော့ခတ်ထားလိုက်သည်။

"Por Kruရဲ့အ‌ေဆာင်က အားနည်းသွားပြီထင်တယ်” လို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်ထိုင် ပြီး Jhettana က ပြောပါတယ်။ Khemjira ကခက်ခက်ခဲခဲ တံတွေးကိုမျိုချလိုက်ပြီး အေးစက်နေသော သူ့လက်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင် ထားသည်။

"ပုံမှန်ဆို Por Kru ရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့အ‌ေဆာင်က‌ေတာင်နှစ်နဲ့ချီပြီး ကြာရှည်ခံနိုင် ပါတယ်။ အဲ့သရဲက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့သူဖြစ်ရမယ်" ဟု Jhetana က ဆက်လက်ပြောပြသည်။ လသာဆောင်မှ ခုန်ချရန် ဆိပ်ကမ်းသို့ သွားခိုင်း သည့် အမျိုးသမီး၏ အသံအ‌ေကြာင်းကို Khemjira က ပြန်ပြောပြသည်ကို ကြားရသောအခါ Jettသည် Por Kru ပြောခဲ့သည့် Khemjira ၏ကံကြမ္မာရန်သူဖြစ်မည်ဟု တွေးမိသည်။

Khemjira၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွား၏။ ကမ္မဋ္ဌာန်းသည် အချိန်မီ မနိုးလျှင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ။တွေးလိုက်ယုံနဲ့ ငိုချင်လာသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် Khem၊ ဟိုအမျိူးသမီးကသာ ငါ့ကို မနှိုးရင် ငါ မင်းကို အချိန်မီ ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကြောက်ရွံ့မှုကြားတွင် မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ Khemက မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက နီရဲပြီး ရောင်နေသေးတယ်။

"သူကဘယ်လိုပုံလဲ"

"မသိဘူး ဒါပေမယ့် အဲ့အမျိူးသမီးက ငါ့နာမည်ကို ခေါ်တယ်။ ငါနိုးလာတဲ့အခါ မင်းကို လသာဆောင်မှာ တွေ့တယ်။ မင်းကို လိုက်ရှာနေတဲ့ သူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။"

Khemjira၏ နှလုံးခုန်သံများရပ်တန့်လုနီးနီး။သူတွေးနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်၊ ဒီကမ္ဘာမှာ အသက်မရှင်တော့တဲ့ ထင်ရှားတဲ့တစ်ဦးတည်းသောလူ၊ သူ့ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံး စက္ကန့်မှာတောင် သူ့ကိုအမြဲဂရုစိုက်ပေးမယ့်သူရှိတယ်။

“အဲဒါ ငါ့အမေပဲဖြစ်မယ်..."
Khemjira က မျက်ရည်များကို ထိန်းမထားနိုင်ဘဲ အော်ငိုလာသည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကြောင့် နှစ်ယောက် စလုံး ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့မိခင်၏ ဝိညာဉ်သည် လုံခြုံနေသေးကြောင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

Jhettana သည် Khemjira ကို ဆယ်မိနစ်နီးပါး ငိုခွင့်ပေးလိုက်သည်။ လူ တွေကို နှစ်သိမ့်ဖို့ သိပ်မတတ်သောကြောင့် မျက်ရည်တွေကို သုတ်ဖို့ Khemjira ကို တစ်ရှူးတွေ ပေးလိုက်သည်။

“ငါအခု အိပပေိာ်သွားကို အရမ်းကြောက်နေတယ်" ဟု Khemjiraက ငိုပြီး ပြော သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့၊ အတူတူပဲ" လို့ Jhettana က ပြန်ပြောပြီး တိုင်ကပ်နာရီကို မော့ကြည့်ရင်းဆက်ပြောသည်။
"ရုပ်ရှင်ကြည့်ရအောင်၊ တစ်ခုခုသွားကြည့်ရအောင်။ အခုကိုမနက်နှစ် နာရီထိုးနေပြီးမို့ ကား ပေါ်မှာပဲဆက်အိပ်လို့ရတယ်လေ။!!

Khemjira ခေါင်းညိတ်သဘောတူပြီး ကျေးဇူးတင်ဖို့လညးမမေ့ချေ။

"ငါ့အသက်ကို ကယ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

Jettက Khemjiraခေါင်းကို ပုတ်၍ပြောသည်။

"မလိုပါဘူး။ ငါတို့ Ubon Ratchathani ကိုရောက်ရင် မင်းကို Por Kru ဆီကို တန်းခေါ်သွားမယ်။ သူကူညီနိုင်မှာသေချာတယ်။"

Thetana မှာ အစီအစဉ်ရှိတယ်။ Por Kru က မကူညီရင် ရွာမှာရှိတဲ့ လူကြီး၊ကိုပြောခိုင်းမည်။ရွာလူကြီးတောင်မရရင် ဘုန်းဘုန်းကိုပြောခိုင်းမည်။

Jhetana နှင့် Khemjira တို့သည် အိပ်ရေးမ၀သဖြင့် မျက်လုံးအောက်တွင်း အမဲရောင်အကွင်းများရှိနေသည်။သူတို့သည် တက္ကသ်ုလ်ကိုရောက်တာနဲ့ နည်းပြအပြင်တခြားမရောက်ကြသေးသောသူများကိုစောင့်နေကြရသည်။Jettကစောင့်ရတာစိတ်မရှည်တော့သဖြင့် Khemjiraကိုကော်ဖီ၀ယ်ဖို့ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

"Iced Americanoကိုextra shotနဲ့တခွက်ပေးပါ"
Jhetana ကအရင်မှာလိုက်သည်။

"ဟုတ်၊ ခွန်ကရော ဘာမှာချင်လဲ။" Barista က Khemjira ကို မေးတယ်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး coca-colaကိုရေခဲများများထည့်ပေးပါ"
Khemjiraကသန်းဝေးလိုက်ရင်းပြောတယ်။Barista က သူ့ကို ပြုံးပြီး ပြင်ဆင်ပေးသည်။

သူတို့သောက်ပြီးတာနဲ့ ဆိုင်ထဲက ထွက်လာပြီး အထက်တန်းစားတွေနဲ့ တခြား ကလပ်အသင်းဝင်တွေ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် လျှောက်သွားနေတာကို ကြည့် နေကြတယ်။ နည်းပြကားပေါ်တက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ သူတို့လည်းရောက်သွားကြသည်။

Jhettana သည် Khemjira ကို နည်းပြ၏နောက်ဘက် ထိုင်ခုံဆီသို့ ခေါ် သွားခဲ့သည်။ သူကပြတင်းပေါက်နားမှာထိုင်ပြီး Khemjiraကို ဘေးတန်းမှာထိုင်ခိးလိုက်သည်။ဤ ခရီးစဉ်မှာ သူ့သူငယ်ချင်းကို အပြင်ကနေထူးထူးဆန်းဆန်း တစ်ခုခုတွေ့မှာစိုးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

Khemjira သည် နေရာနှင့်အဝေးတွင် ရပ်နေချိန်၌ပင် သူ့မိခင်၏ အသံကို ကြားနေရသည်။ ရုတ်တရက် သူ့အမေက  ဆက်မထိန်းနိုင်တော့တဲ့ အတွက် တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားတယ်။ ပြီးတော့...သူမ ဤနေရာသို့မရောက်ခဲ့ဖူးသလိုမျိူး ပျောက်ကွယ်သွားသည် ။

"အမေ!" ထိုအချိန်တွင် Khemjira၏ နှလုံးသားသည် ကွဲအက်သွားသည်။ မုန်တိုင်းထန်နေတဲ့ကြားက သူ့အမေကို အော်ဟစ်ပြီး ကယ်တင်ဖို့ မြစ်ထဲကို ခုန်ချရန် ရှေ့ကို ပြေးလာခဲ့တယ်။

Jettသည် အိပ်ပျော်တုန်း မိန်းမတ‌ေယာက်၏အော်သံကို ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရသည်။

"Jhtana!"

လန့်ဖျပ်နိုးလာပြီး ထထိုင်ကာ ကာတွန်းပုံနှိပ်ထားသော မျက်လုံးကာကို အမြန်ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ သူပထမဆုံးမြင်လိုက်ရတာက အခန်းရဲ့ မီးအမှောင်ထဲရှိ ကုတင်ပေါ်ပေါ််မှာအိပ်နေတဲ့သူ့သူငယ်ချင်းသေးသေးလေးက မူမမှန်နေတာပင်။

"Khem.. Khemjira!!!"

နူးညံသောအသံသေးသေးလေးကအော်ခေါ်လာသည်။

"အမေ"

ခဏကြာတော့ အမျိုးသမီးက သူ့လက်ချောင်းထိပ်ကို အပ်နဲ့ ထိုးမိသွားတယ်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပန်းကုံးလုပ်နေသော အစေခံများသည် ဒဏ်ရာကို ကြည့် ရန် အမြန် တွားသွားကြသည်။ Khemjira သည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် သူမထံ ချဉ်းကပ်ကာ စစ်ဆေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ရုတ်တရက်ခေတ် မတူသော နံရံများရှိသေအိမ်သို့ သူ့ကိုပို့လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

ခါတိုင်းလိုပဲ Khemjira ဟာ အတော်လေးရှေးကျတဲ့ ထိုင်းရိုးရာအိမ်လေး ကို အိပ်မက်မက်တဲ့အခါတိုင်း၊ သူကြည့်ရုံနဲ့ ဘာမှမလုပ်နိုင်မင် ဒီနေရာကို ပြန် ဆွဲထုတ်ခံရ၏ နောက်တော့ အပြင်ကနေပဲ ပြတင်းပေါက်ကနေ အိမ်ထဲကလူ တွေကို ရပ်ပြီး ကြည့်နေတယ်။

Khemjira သည် စုံတွဲတစ်တွဲကို မကြာခဏတွေ့ဖူးသော်လည်း သူ တို့၏မျက်နှာကို သေချာမမြင်ရပေ။ တခါတရံတွင် တစ်ယောက်တည်း စားသောက်နေသော အထီးကျန်ပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာအိမ်ထဲတွင်ရှိ‌‌ေကြာင်းသူ‌ေတွ့သည်။

သူနဲ့ အတူနေချင်လားလို့ မေးတဲ့အနောက်ကနေ အေးစက်တဲ့ ယောက်ျားအသံ ကို ကြားလိုက်ရပေမယ့် သူက ဘယ်တော့မှ ပြန်မဖြေဘူး။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူနိုးလာခဲ့တယ်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤအိမ်မက်များသည် သူ့ အတွက် ပုံမှန်ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ဒီပတ်ဝန်းကျင်က ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရတယ်။

Khemjira က တမင်းစား စားပွဲမှာ ထိုင်နေတဲ့ အိမ်ထဲက အမျိုးသမီးကိုသူမတွေ့ဘူး။အတာကြောင့် Khemjiraဟာ ကျောရိုးကို တစ်ဖန်ပြန်၍ မတ်မတ်ထား ရန် တွန်းအားပေးလိုက်သည်။ သူ့နောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခံစားရ‌ေပမယ့် အမြဲတမ်း လှည့်ကြည့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

Khemjira က သူအဲဒီမှာနေချင်လားလို့ အမြဲမေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အသံပိုင်ရှင်ဖြစ်ရမယ်လို့ သေချာပါတယ်။ အကြာကြီး သည်းမခံနိုင်တော့သည့်တိုင် သူ့နောက်က တစ်ယောက်က တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုသို့မေးလိုက်တိုင်း Khemjira သည် နိုးလာသော်လည်း ဤ အချိန်၌ သူသည် မိနစ်များစွာကြာသွားတာ‌ေတာင် အိပ်မက်ထဲတွင် ရှိနေသေးသည်။ အဲဒီလူက ငါသာစကားမပြောရင် ငါနိုးမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။

တိတ်ဆိတ်မှုကို သူ့ကိုယ်သူ ချိုးဖျက်ပစ်ရတဲ့အထိ သူ့နှလုံးသားက စိုးရိမ်စိတ် တွေနဲ့ ပြည့်လာတယ်။

"ဘာလို့ စကားမပြောတာလဲ"

ရှေ့ကလူက သူနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် စကားပြောချင်လာတာကို ကြားတော့ ဒီအသံရဲ့ ပိုင်ရှင်က အရမ်းပျော်သွားတယ်။ သို့သော် သူ့အားလက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်မ‌ေရာက်ရန် စကားမပြောနိုင်တဲ့ အဖြူရောင်ဖျော့ဖျော့ စိတ်ဝိညာဉ်လက်တစ်စုံက သူ၏ပါးစပ်ကို အနောက်မှ ဖုံးအုပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာ၏ ခြေထောက်များသည် ခါးတွင်ချည်နှောင်ထားကာ နာကျင်ရလောက်အောင် တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားသည်။

ဒါကဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။ အဲဒါ သူ့စိတ်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်တဲ့ မေးခွန်းပါ။

သာမာန်အားဖြင့်ကို၊ ဤဆိုးယုတ်သောအရာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်မှာ ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ အခြားသူတစ် ဦး၏နယ်ပယ်ကို ကျူးကျော်ရန်အထိပင် ၎င်း၏စွမ်းအားသည် တိုးလာပုံရ သည်။ ‌ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်...

ထူးထူးခြားခြား အသံပိုင်ရှင်က သူ့နောက်မှာ ရပ်နေမှန်း သိနိုင်ပေမယ့် Khemjira ကတော့ အဖြေမရခဲ့ပါဘူး။ အဒီအစား၊ သူအရမ်းရင်းနှီးတဲ့သူ တစ်ယောက်ရဲ့အသံကို သူကြားလိုက်ရတယ်။

"မေမေလားဟင်" Khemjira က အော်လိုက်သည်။ သူ့အ‌ေမရဲ့ အသံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားရတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။

"'ငါ့ကိုကူညီပါ၊ ငါအရမ်းနာကျင်နေတယ်"

"မေမေ ဘယ်မှာလဲ" Khemသည် သူ့မိခင်၏ နာကျင်နေသော အသံ ကိုကြားတော့ ထိတ်လန့်စွာ အော်လိုက်သည်။ သူ လှုပ်ရှားနိုင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ့အား စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်သော ဤအသံ၏ ပိုင်ရှင်ကို ပြန်ကြည့်ရန်လှည့်လိုက်ရာ  မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ လည်ချောင်းထဲတွင် ညည်းတွားသံထွက်လာသည်၊

မသွားနဲ့။

Khemjira ကို ပထမဆုံး ထိုင်းရိုးရာအိမ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့ နားထဲတွင် သူ့အမေ၏အကူအညီတောင်းသံကို သူကြားနေရဆဲဖြစ်သည်။

"မေမေ၊ ဘယ်မှာလဲ" Khemjiraကငိုလာသည်။ သူသည် စွန့်ပစ်ခံထားရသလိုမျိုး၊ ယခု အခါတွင် လူသူကင်းမဲ့နေသည့် အိမ်တအိမ်လုံးကို ပြေးသွားခဲ့သည်။ နောက် တော့ သူတစ်ခါမှ မကြားဘူးတဲ့ တခြားအမျိုးသမီးရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရ တယ်။

"ဆိပ်ကမ်းကို လာခဲ့"
အသံက ညီညာပြီး ခံစားချက်ကင်းခဲ့ပေမယ့် စကားပြောသူ ပြုံးနေမှန်း Khemjira က ခံစားသိရှိနိုင်သည်..။

သို့သော် သူ့တွင် စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိပေ။ သူသည် ဆိပ်ကမ်းရှိရာနေရာကို သတိရပြီး အိပ်ခန်းတစ်ခုမှ ချက်ချင်းပြေးထွက်လာကာ ၎င်းဆီသို့ တည့်တည့် သွားခဲ့သည်။

အပြင်မှာ မိုးတွေ တဖွဲဖွဲကျနေတယ်။ ဆိပ်ကမ်းတံတား၏ သင်္ဘောဆိပ်တွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွယ်ကပ်နေသော သူ့မိခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်လိုက်ရ ပြီး သူမ၏ အောက်ပိုင်းတစ်ခြမ်းသည် ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းတွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

"Khem ကူညီပါဦး။"

Thettana ဖုန်းချလိုက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူ့အဖေကို Khemjiraဖုန်းမဆက်ခင််  သူ့အဖေက ဖုန်းဆက်လာတယ်။

"ဟဲလို။ ဘယ်လိုနေလဲ အဆင်ပြေလား ဘုန်းဘုန်း"
Khemjira က သူ့အဖေကို ဦးစွာမေးသောကြောင့် Pintoပြန်ဖြေသောအခါ မျက်ခုံးပင့်ကာပြောလာသည်။

[အဆင်ပြေပါတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ အားလပ်ချိန်မှာ မင်းငါ့ဆီကိုလာ လည်စရာ မလိုပါဘူး။]

"သေချာလို့လား?"

[အင်း သွားစရာနေရာရှိရင် သွားလိုက်ပါ။ ပိုကောင်းလာနိုင်တယ်။]

Khem၏ နှလုံးခုန်သံ မြန်သွားသည်။

[ငါပြောတာက လုပ်ချင်တာကို လုပ်ပါ။ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်ပါ။"]

"ဘယ်သွားမလို့လဲဆိုတာသိ‌ေနတာလား။"

Khemjiraက‌ေခါင်းတညိတ်ညိတ်နဲ့ သူ့ကို ပြန်မဖြေခင် သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို အနည်းငယ် ပွတ်သပ်ကာ-

"ကောင်းပါပြီ ဘုန်းဘုန်းလည်းကျန်းမာရေးကိုဂရုစိုက်ပါ"

ထိုညတွင် Khemက Jettကို သဘောတူရန် ဖုန်းဆက်လိုက်ပြီး သူ့အတွက်စရင်းသွင်းရန် တောင်းဆိုသည်။ စာမေးပွဲများပြီးပြီး နောက်တစ်ပတ်တွင် ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားသည်။

ထွက်ခွာမည့်နေ့မတိုင်မီအထိ Jhettana သည် Khemjira ၏အခန်းတွင် နေခဲ့ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် တက္ကသိုလ်သို့ အတူတူသွားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

"Khemi မင် နောက်ထပ်အဝတ်အစားတွေ ထပ်ယူခဲ့အုံး"
Thettana က ကုတင်ပေါ် လှဲလျောင်းရင်း Khemjita ထုပ်ပိုးတာကို ကြည့်ရင်း ပြော လိုက်တယ်။

"ဘာလို့လဲ၊ လေးရက်ခရီးပဲ‌ေလ၊ အပိုအစုံနှစ်ထည်ပါပြီးပြီ" ဟု Khemက လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြန်ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီလိုလေ စာသင်ချိန်ပြန်မစခင်အထိ Por Kru နဲ့ အတူတူနေကြမယ်။"

"ဘာ??? မင်းရူးနေတာလား။"

"အင်း။ အနားယူဖို့ တစ်ယောက်တည်း မနေစေချင်ဘူး။ Por Kruအိမ်မှာပဲနေပြီးတော့ အလုပ်ကူလုပ်ရမှာပေါ့။"

Khemjira ကJhettana ကို စိတ်မပူဖို့ ပြောပြချင်ပေမယ့် အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် တစ်ယောက်တည်း နေရမှာကို စိုးရွံ့နေသလို ခံစားလာရတဲ့အတွက် မဝံ့မရဲနဲ့ မေးတယ်။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ နေရာမှာ ငါနေလို့‌ေရာရပါ့မလား သူကလက်ခံပါ့မလား..."

"အင်း ဘာဖြစ်လဲ၊ ။ Por Kru ကထိတ်တန်းကွ သူ့ဆီနေတာကမှ အလုံခြုံဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ။"

Khemjira က စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်သည်။

"ငါ သူ့ကို မနှောက်ယှက်မိဘူးမလား...?" Por Kru ကို အနှောက် အယှက်ပေးမိရင် Khemjira က စိတ်မကောင်းဘူး။ သူ့သူငယ်ချင်းဖြစ်တဲ့ Jettနဲ့မတူဘူ‌းလေ ဟိုက သူ့ကိုတောင် မသိလိုက်ဘူး။

"ဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့။ Por Kru ရဲ့ အိမ်က ဘုန်းကြီးကျောင်းကြီးလို ကျယ်ပါ တယ်။ မင်းလို လူသေးသေးလေးက နေရာအများကြီးယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ချင်ဘူး။ ဒါ့အပြင်Por Kruက ငါ့ ပြဿနာနဲ့ မပက်သက်ချင်ဘူးလေ"

ရုတ်တရက်JettကKhemကို ကုတင်ပေါ်သို့ ထိုင်ရန်ဆွဲချလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းဒီအမူအယာလေးကိုမမေ့နဲ့ကွ Por Kru နဲ့တွေ့တဲ့ အခါ မင်း ဒီလိုမျိုး နှုတ်ခမ်း‌ေလးစူပြလိုက်ရင် သူပျော့ပျောင်းလာမယ်ဆိုတာ ငါအာမခံတယ်!"

Khemjira ဒေါသထွက်လွန်းလို့ လက်ထဲက ချွေးနံ့ပျောက်ဆေးကို ပစ်ချ လုနီးပါးပါပဲ။

"Por Kru ပျော့‌ေပျာင်းသွားတာကို မင်းဘယ်လိုသိနိုင်မှာလဲ"

Jhetana က Por Kru ရဲ့ ကျောင်းသားဘဝ အစောပိုင်းကာလတွေကို ပြန် တွေးပြီး ပြုံးစိစိနဲ့ Khemjira ကို ပြန်မဖြေခင် အချိန်အထိတွေးနေသည်။

"အမ်း ပြောရမယ်ဆို၊ မင်းကသူ့Typeလေ"

Khemjiraမှာတံတွေးတောင်နင်သွားလေည်။သူကJettကိုလက်ထဲကဘူးနဲ့ပစ်လိုက်ရာ ထိုအရူးမှာရှောင်သွားလေသည်။

"မင်းဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာလဲ"

"သူကငါ့ဆရာကွ မင်းမသိပါဘူး။ ငါ့ကိုယုံလိုက် သူငယ်ချင်း၊ မင်းအသက်ရှင် ချင်ရင် ငါပြောတဲ့အတိုင်းလုပ် အိုကေ"

Khemက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ငါအဲ့လိုလုပ်တာတောင်သေသွားခဲ့ရင် ငါအရင်ဆုံးမင်းကိုခြောက်မှာ"

Jettကရီလိုက်ကာသဘောတူလိုက်သည်။

"အင်း Por Kru ရဲ့ တလမ်းထဲသွားအတွေးယဉ်ကြီးကို မင်းအတွက်ငါတိုက်ဖြတ်ပေးမယ်"

အိပ်ချိန်ရောက်သောအခါ Jhettana သည် Khemjira ၏ကုတင်ဘေးရှိကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သူ့အိပ်ယာကို ခင်းလိုက်သည်။ ဘာလို့အောက်ဆင်းအိပ်ရလဲဆို ထိူလူသားJettဟာ သူအိပ်နေရင် အမူအရာက နာရီလက်တံလိုပဲ လည်နေသောကြောင့်ပင်။ ကုတင်ကို မျှဝေသုံးစွဲလျှင် သူ့သူငယ်ချင်းကို ကုတင်ပေါ်မှ မတော်တဆ ကန်ချမိမည်ကို သူကြောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ညဘက်။ တစ္ဆေမကိုက်စေနဲ့။"

"အင်း မင်းလည်း သရဲအပူးမခံရစေနဲ့"

Jettသည် Khem ၏ ရွဲ့စောင်းသော တုံ့ပြန်မှုကို ကြားပြီး ရယ် လိုက်သည်။ သူ့သူငယ်ချင်းလေးရဲ့ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ တုံ့ပြန်မှုက သူ့ကို ရယ်မော ပျော်ရွှင်စေခဲ့တယ်။

အိပ်ဖို့ မီးပိတ်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်မှုက အခန်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်သွားကြပါတယ်။

Khemjira အိပ်မက်မက်နေပြန်သည်..။

Khemjira သည် မြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက်ရှိ ထိုင်းရိုးရာအိမ်ကြီးတစ်လုံး ကို အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်။ ရှစ်နှစ် ကိုးနှစ် အရွယ် မိန်းကလေးငယ် သည် ကျွန် များနှင့်အတူ ဆော့ကစားနေ ပုံစံကို သူမြင်သည်။ ထိုင်းရိုးရာ ဝတ်စုံနဲ့ ပန်းကုံးသီနေတဲ့ အမျိုးကောင်းသမီးတစ်ဦးကို သူ တွေ့လိုက်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အိပ်မက်က အရင်ကထက် အများကြီး ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ဖြစ်ပုံရတယ်။ Khemjira က အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည် ။ထို့နောက်

Chapter(4)💜


တိတ်ဆိတ်သောညဘက်၌  ဘုန်းဘုန်း Pinto ၏ ရှေးခေတ်နေအိမ်တခုထဲတွင် Khem၏အိမ်မက်ထဲကအမျိုးသမီးပေါ်လာသည်။ သူမသည် အဖြူရောင်အင်္ကျီနှင့် ထိုင်း ရိုးရာ၀တ်စံုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီးခြေရင်းတွင် လက်အုပ်ချီကာ အပေါ်သို့ကြည့်ကာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

"မတွေ့တာကြာပြီနော် ဒကာမKhae" ဟု ဘုန်းဘုန်းPinto က ပြောသည်။ အမျိုးသမီးသည် မျက်နှာကို မမော့မီတွင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကန်တော့ခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် ယခုအခါ သနားစရာကောင်းလွန်းပြီး ဝမ်းနည်းမှုတို့ဖြင့်နီရဲနေသည်။

" ဘုန်းဘုန်း"
Khaeဟာ ဘုန်းဘုန်း Pinto ၏ ကွယ်လွန်သူ ဇနီးဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ခုနစ်နှစ်ကျော်က ဆုံးပါး သွားခဲ့သော်လည်း သူမ၏စိုးရိမ်မှုကြောင့် ရှေ့ဆက်ရန် ဆန္ဒမရှိပဲ သူ့ ကလေးအနားမှာ‌ေန‌ေနဆဲဖြစ်သည်။ မကြာခဏဆိုသလို သူမသည် ဤကဲ့သို့ သောအ‌ေကြာင်းများကို ပြောပြရန် သူ့အိပ်မက်များထဲသို့ လာရောက်လေ့ရှိသည်။

"ဒီတစ်ခါ မင်းဘာ‌ေပြာပေးတာလဲ ဒကာမ Khae"

"ဘုန်းဘုန်း ကျေးဇူးပြုပြီး Khem ကို ဒီကိုပြန်မလာခိုင်းပါနဲ့"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?" ဘုန်းဘုန်းPinyo က Khemjira၏ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ လတ်တလော ပြဿနာတွေကို ပြန်ပြောပြဖို့ Khaeကို တောင်းဆိုခဲ့ပါသည်။။

" Por Kru Sake ရဲ့အကာအကွယ်ပျောက်ကွယ်သွားတော့ Khem ရဲ့ ကံကြမ္မာက လျော့ပါးလာတယ်။ မတော်တဆမှု တော်တော် များများ ကြုံခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီး ကတည်းက မကောင်းတာတာတွေ ကင်းဝေးအောင် ကာကွယ်ဖို့ တစ်ခုခုတော့ ရခဲ့ တယ်။ ငါလည်း အပါအဝင်ပေါ့" လို့ Khaeက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် အသံနဲ့ ပြောပြီး သူမလည်းသူမ၏သားလေးအနားသို့ ကပ်လို့မရကြောင်း‌ေပြာလာသည်။

"သူငယ်ချင်းရဲ့ နာမည်က Jhettana ပါ။ သူက မှော်ဆရာရဲ့ တပည့်ပါ။ သူ့ ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက Khem ထက် အများကြီး သန်မာပါတယ်။ Jhettana က khem ကို တစ်ချိန်လုံး ကူညီနေတာပါ"

"စာသင်ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ သူနဲ့ Khem သာ ခွဲနေရရင် ဒီတခေါက် ငါတို့ကလေး အဲ့ဟာကသတ်မှာကို ငါကြောက်တယ် " လို့ Khaeက မြေပြင်ပေါ် မဝပ်ခင် မျက်ရည် တွေနဲ့ ပြောလာတယ်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကူညီပေးပါ" လို့ သူမက တောင်းပန် ပါတယ်။ ထို့နောက် အရာအားလုံး တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး Pintoက မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

Por Kru Pharanထံ မှ လက်ကိုင်ပုဝါတစ်ထည်ကို ရရှိပြီးကတည်းက Khemjira ၏ဘဝသည် ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အထင်ရှားဆုံးသော ပြောင်းလဲမှုမှာ ယာဉ်တိုက်မှုဖြစ်ပြီး ယခုအခါ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားမှုနည်းပါးလာသည်။ ထို့ထက်ပို၍ပြောရမယ်ဆိုရင် ကွဲပြားသော ခေတ်နှစ်ခုမှ ထိုင်းရိုးရာအိမ်များအကြောင်း ကို သူ အိပ်မက်မမက်တော့ပါ။

သရဲတွေကိုတော့ Khemjira မြင်တုန်းဘဲ၊ ဒါပေမယ့် သူတို့က သူ့ကို ဒုက္ခမပေးဘဲ သူ့မှာ အဆောင်ပါတဲ့အတွက် သူကြောက်သလိုမခံစားရပေ။

ဒါပေမယ့် အဲဒီနေ့ကစပြီး Khemjiraဟာ သူ့အမေပုံဆွဲဖို့ သတ္တိမရှိတော့ဘူး။Khemသည်ကံကြမ္မာရန်သူကိုကုသိုလ်ပေး၍တောင်းပန်ခဲ့သည်။ထိုအချိန်မှစ၍ ခြောက်လနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး စာမေးပွဲကာလဖြစ်ပြီး မကြာခင် စာသင်ချိန်လည်း ပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်သည်။

Khemjira က အဝတ်တွေကို လသာဆောင်မှာလှမ်းနေတုန်း အနီး နားက သူ့ဖုန်းက မြည်လာပါတယ်။ ဖန်သားပြင်ကို မကြည့်ဘဲ သူက ဘယ်သူ လဲဆိုတာ သိတယ်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ Jett"

(Khem၊ အနားယူဖို့ အစီအစဉ်ရှိလား။)

"အင်း နေမကောင်းဘူးဆိုတော့ အိမ်ပြန်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ။ ဘာလို့လဲ"

[ငါတို့အသင်းကစီစဉ်ပေးနေတဲ့စေတနာ့ဝန်ထမ်း စခန်းကို လာပါလား။  ငါ့မွေးရပ်မြေ Ubon Ratchathani ကိုသွားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရော လိုက်မလားလို့ အကြံပြုချင်တာက အဲဒီမှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။အဲ့တာအပြင်၊ လူမှုအသိုက်အဝန်းဝန်ဆောင်မှုအတွက် လက်မှတ်ရမှာလည်းဖြစ်ပြီး Por Kru နှင့်လည်းမိတ်ဆက်ပေးမယ်လေ"]

Khemjira နှင့် Jhetana တို့ ပါဝင်ခဲ့သည့် အသင်းမှာ Community Service Club ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် အနီးနားပြည်နယ် တစ်ခုတွင် နှစ်စဉ် စခန်းချလေ့ရှိသော်လည်း ယခုနှစ်တွင် တက္ကသိုလ်သည် Ubon Ratchathani အထိ သွားနိုင်စေရန်အတွက် ဘတ်ဂျက်ပိုကြီးပေး ခဲ့သည်ဟု ထင်ရသည်။

Thettana ကတော့ ကျောင်းခနနားချိန်မှာKhemjira ကို Por Kru နဲ့ တွေ့ဖို့ အစတည်းက ရည်ရွယ်ခဲ့တာပါ။ သို့သော်လည်း ကလပ်အသင်းသည် သူ့ မွေးရပ်ဇာတိရပ်ရွာကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် စေတနာ့ဝန်ထမ်း လှုပ်ရှားမှုကို စီစဉ်နေသောကြောင့်အခွင့်အ‌ေရးကိုအသံုးချကာ ခဲတစ်လုံးနှင့်ဌက်နှစ်‌ေကာင်ပစ်ရန် ဝေးလံခေါင်သီသော Por Kru Parun ၏ရွာသို့ သွားရန် အကြံပြုခဲ့ သည်။

ပထမတော့ လူတွေက အရမ်းအလုပ်မဖြစ်မှာကို ကြောက်တဲ့အတွက် အတိုက်အခံတချို့ရှိတယ်။ သို့သော် Jhettana က သူ့အဖေကို ပွဲစပွန်ဆာ ပေးဖို့ တောင်းဆိုတဲ့အတွက် နောက်ဆုံးမှာ သဘောတူခဲ့ကြပါတယ်။

[ဒါဆို မင်းဘယ်လိုလဲ။ မင်းငါနဲ့လိုက်မှာလား။ ငါမင်းကိုတကယ်သွား‌ေစချင် တယ်။

Khemjira က သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ဖိရင်း မဖြေခင် တုံ့ဆိုင်းသွားသည် ။

"ဘုန်းဘုန်းကိုအရင်မေးလိုက်အုံးမယ်"

["ကောင်းပြီ။]

"ဒါဆို ငါသွားတော့မယ်" Jane က သူ့အိတ်ကို ပခုံးပေါ်လွယ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ မသွားခင်မှာ သတိပေးချက် ထားခဲ့ဖို့ မမေ့ခဲ့ပါဘူး ။

"Jett သတိထားနော်။ ဒါက အရမ်းဆိုးတယ်။ မနေ့ညက သူတို့တွေလသာဆောင်မှာ စုရပ်နေကြတယ် " လို့ အခန်းထဲမှ အမြန်ထွက်မလာခင်အထိတ်တလန့်နဲ့ ပြောလာသည်။

ခဏကြာတော့ Khemရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာတယ်။

"အိုး Jane ပြန်သွားပြီလား" Khemjira မျက်တောင်ခတ်ပြီး မေးလိုက် သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ သူ့ရည်းစားက အောက်ထပ်မှာ စောင့်နေတယ်၊ ပြေးသွားတယ်” ဟု Jhetana က ပြန်ဖြေသည်။ ဒါကိုကြားတော့ Khemက စိတ်ပျက် လက်ပျက် ဖြစ်သွားတယ်။

"ငါ သူ့ကို ကျေးဇူးမတင်လိုက်ရဘူး။"

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ညတာလုံး Janeသည် မအိပ်ပဲ သူ့အနား တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ Khemjira က Jane ဘာကြောင့် ဒီလောက်စိတ် ပိုင်းဖြတ်ထားလဲဆိုတာ နားမလည်ပေမယ့် "ငါ မအိပ်လိုက်ရဲဘူးKhem"လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူ ခေါင်းကိုက်တာ အရမ်းဆိုးနေ တော့ သူမကို နောက်ထပ် မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။

Jhetana သည် Khemjira ၏ဆံပင်ကို ချစ်ခင်စွာ ဖြီးပြီးပြောလာခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ သူမကိုနောက်တခါ ပြန်တွေ့မယ်။ ဒါဆို မင်း ကျေးဇူးတင်လို့ရပြီ" Jhetana ကပြောပြီး Khemjira က ခေါင်းညိတ်တယ်။ ထို့နောက် ဆိုဖာ ပေါ်ဆွဲတင်ကာ သူငှားထားသော လက်ကိုင်ပုဝါကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။ အဖြူ ရောင်လက်ကိုင်ပုဝါကို အဖြူရောင် ယန္တရားဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အိုး၊ ဒီအပေါ်မှာအဆောင်တခု ရှိ‌ေနတယ်" ဟု Khemက မှတ်ချက်ချပြီး Jhettana က အတည်ပြုကာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းနဲ့အတူထားလိုက်ပါ။ Por Kru ရဲ့ အဆောင်က မင်းကို နတ်ဆိုးတွေရဲ့ရန်ကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေမယ့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိပဲ"

ထို့နောက် Khemက ၎င်းကို အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲ အမြန်ထည့်ကာ ထူးထူးခြား ခြား နှစ်သိမ့်မှု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော့်အခြေအနေကို သူဘာပြောလဲ" စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။

အကယ်၍ Jane သည် ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း သူနှင့်အတူ မနေခဲ့ပါက၊ Khemjira သည် မကြာသေးမီက ကြောက်စရာကောင်းသော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် ရူးသွပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ Jhetanat i Por Kru က ကူညီရန် သဘောတူလိုက်သလား သူသိလိုသော်လည်း ထိုဒေသ ရှိ ဆဲလ်ဖုန်းလက်ခံမှု ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့် အဆက်အသွယ်မရခဲ့ပေ။

ဒီလိုမျိုး ထပ်မကြုံချင်တော့ဘူး။

"တောင်းပန်ပါတယ် Khem။ ငါသူနဲ့ စကားပြောဖို့ ကြိုးစားပေ မယ့် သူက ကံကြမ္မာရဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ လုံးဝ မပတ်သက်ချင်ဘူး"

ကံကြမ္မာရဲ့ ရန်သူတွေ... ဒါဆို ဒါက ပုံမှန် ဝိညာဉ်တွေထက် ပိုတယ် မဟုတ် လား။

Khemက သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ဖိကပ်ရင်း သူ့နှလုံးသားက ချက်ချင်း နစ်မြုပ် သွားတယ်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါနားလည်ပါတယ်။"

သူ့သူငယ်ချင်း၏ စိတ်ပျက်လက်ပျက် အပြုအမူကို မြင်လိုက်ရတော့ Jhettana သည် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်မနေနိုင်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါမင်းကို လွယ်လွယ်နဲ့ သေစေမှာ မဟုတ်ဘူး။ တခြားနည်း လမ်းကို ငါရှာမယ်။"

Thettana ၏စကားကြောင့် Khemjira ၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည်
ရှင်သန်လာသည်။


"နောက်တစ်နည်းရှိလား?"

Jettက ပခုံးတွန့်ပြီး ပြောသည် ။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒီအတိုင်းပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ Por Kruဆီ မင်းကို ငါနဲ့ခေါ်သွားမယ်"

".....? "

"မင်းမျက်နှာကိုမမြင်ရတာတောင် မင်းကိုကူညီချင်ခဲ့တာမို့ Por Kru မင်းကိုတွေ့ တဲ့အခါ မကူညီပဲ နေနိုင်မလား ကြည့်ရအောင်။ "

Khemjira အံဩသွားသည်။ အဲဒါက ဘယ်လိုယုတ္တိမဆန်မှူမျိုးပါလိမ့်။

Thettana သည် သဘောကျစွာ ပြုံးကာ လက်အုပ်ချီရန် လက်ကို အမြန် မြှောက်လိုက်သော်လည်း စကားပြောရန် ပါးစပ်ကိုပင် မဖွင့်မီ Por Kru က တင်းမာသော အသံဖြင့် နှောက်ယှက်လိုက်သည်။

"Jet မင်းကဘာကောင်လဲ ငါ့အိမ်ထဲပြန်ဝင်လာတာလား"

လေထဲတွင်ယိမ်းယိုင်နေသော လက်ဖြင့် Jetသညခြောက်ကပ်ကပ်ပြုံးကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့ အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟီးဟီး၊ ကျွန်တော် အရမ်းလေးစားတဲ့ Por Kruကိုအားကိုးချင်တာလေးရှိလို့ပါဗျ။"
Jhettana သည် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ Khemjira ၏လက်ကိုင်ပုဝါကိုအမြန်ထုတ်ယူပြီး စာရွက်တစ်ရွက်နှင့်အတူ Khemjira ၏ မွေးသက္ကရာဇ် ကို သူ့ဘေးနားရှိ ရွှေဗန်းပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် Por Kruရှေ့တွင်ထားရန် ချလိုက်သည်။
"Por Kru ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ချက်လောက်ကြည့်ပေးပါ Por Kruလုပ်ပေးနိုင်တာ တစ်ခုခုများရှိမလားလို့လေ"

ထို့နောက် Jhettana သည် Khemjira ၏အခြေအနေကို Por Kru အား ပြန်ပြောပြသည်။

Pharanသည် ဤဒုက္ခပေးသူကို သူ့အိမ်မှ ကန်ထုတ်ပစ်ရန် တွေးနေသော်လည်း လက်ကိုင်ပုဝါမှ မွှေးရနံ့က သူ့အား ဆွဲဆောင်ကာ အနီးကပ်ကြည့်ရန် တွန်းအားပေးနေသည်။

အနံ့က မွှေးပေမယ့် တစ်ခါတရံမှာ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ပညာ်နံ့တွေနဲ့ ရောထွေး ပြီး အဲဒီထဲက တစ်မျိုးက အထူးအစွမ်းထက်တယ်... Pharanက ဖတ်ဖို့ နာမည်နဲ့ မွေးသက္ကရာဇ်ပါတဲ့ စာရွက်ကို မဆွဲထုတ်ခင် ကြည့်လိုက်သည်။

Khemjira? ထူးဆန်းသည်မှာ သူသည် ဤနာမည်နှင့် နားမလည်နိုင်သော ရင်းနှီးမှုကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူကြားဖူးသည့်နေရာကို မမှတ်မိတော့ဘဲ မှတ်မီရန် ကြိုးစား နေခဲ့သည်။ သူသည် နာမည်ပိုင်ရှင်၏ မွေးနေ့ကို ဖတ်ပြီးနောက် သူ့ကိုယ်ပိုင် မှတ်စုစာအုပ်နှင့် ဘောပင်ကို ထုတ်ကာ မွေးသက္ကရာဇ်ကို ရေးမှတ်ကာ စတင်တွက်ချက်သည်။ သူ မပြီးခင် မိနစ်အတော်ကြာ ပြီးသွားတော့ ရလဒ်က တော်တော် ကြောက်စရာကောင်း‌ေနသည်။

"ဒါဘယ်သူလဲ?"
Pharanက သူ့မှတ်စုစာအုပ်ထဲက ရလဒ်တွေကိုသေချာကြည့်ရင်း ပြန်သုံးသပ်နေတုန်း မေးတယ်။

"ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းပါ Por Kru။ ဘယ်လိုလဲဟင်"

"မင်းသူငယ်ချင်းကို သူလုပ်ချင်တာတွေရှိရင်လုပ်ထားတော့လို့ပြောလိုက် ၊ သူဒီနှစ်ကုန်ထိအသက်မရှင်နိုင်တော့ဘူး"

ထိုသို့ပြောသောအခါJett၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွား၏။

"Por Kru သူ့ကို လုံးဝမကူညီနိုင်ဘူးလား"

"ငါမင်းကိုအရင်ပြောပြီးပြီ၊ ငါက ရန်သူတွေနဲ့မဆက်ဆံဘူး"

Jhetana က သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ပွတ်သပ်ပြီး Por Kru ကို မကျေမနပ်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။Por Kruကပြောသလိုပါပဲ ကူညီနိုင်ပေမယ့် ကူညီဖို့ မရွေးချယ်ဘူး...

"ကျေးဇူးပြုပြီး Por Kru ၊ သူ့ကို နည်းနည်းလောက် ကူညီပေးပါ။ သူ့ကို ကိုယ်ချင်းစာပေးပါ။ သူက လူကောင်းပါ။ ခြင်တစ်ကောင် ၊ ပုရွက်ဆိတ်တ‌ေကာင်ကို နင်းဖို့တောင် မဝံ့ရဲပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျေးဇူးပြုပြီး..."
သူ စကားမဆုံးခင် Por Kru က သူ့မျက်နှာကို လက်ညိုးထိုးပြီး ပြောလေသည်။

"ဟင်း၊ သူတပါးရဲ့ကံကြမ္မာကို မနှောက်ယှက်နဲ့၊ သူက ဒီဘဝမှာ လူကောင်း တစ်ယောက်ဖြစ်တာကြောင့် အတိတ်ဘဝကလည်းလူ‌ေကာင်းလို့ မဆိုလိုဘူး။ မင်းလည်း သတိထားသင့်တယ်။ မင်းကံကောင်းလို့လို့ မထင်နဲ့။ မင်းအတွက်လည်းဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်"

Por Kru သည် ပြတ်သားကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသဖြင့် Jhetana ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်။ သူသည် သူ့စကားအတိုင်း လုပ်‌ေသာသူဖြစ်သည်။ စိတ်ပြောင်းဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ သို့တိုင်ကြောင့် သူသည် Khem၏ ဒုက္ခကိုမကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။Jettသည်မကျေနပ်ချက်ဖြင့်တဗျစ်တောက်တောက်ရွတ်တော့သည်။

"Khem ကအရမ်းသနားစရာကောင်းတာPor Krueရ ၊ သူ့အမေကလည်း ဆုံးပါးသွားပြီ သူ့အဖေကလည်းKhemငယ်ငယ်လေးကတည်းက တစ်သက်လုံး ဘုန်းကြီး၀တ်သွားခဲ့တယ်။ သူ့မိခင်ဆွေမျိုးတွေက သူ့ကို မခေါ်သွားသလို သူ့ဖခင်မိသားစုကလည်း သူ့ကို ပစ်ထားကြတယ်၊ ပိုက်ဆံတွေတောင် လုယူထွက်ပြေးသွားတယ်။ အထက်တန်းကျောင်းမှတုန်းကဆိုကျိန်စာသင့်တာကို ကြောက်ကြလို့ ဘယ်သူကမှ သူနဲ့ မပေါင်းချင်ကြဘူး"

သူ၏ မကျေနပ်မှုများကြောင့် Jettသည် Khemjira ၏ လက်ကိုင် ပုဝါတွင် Pharanကအဆောင်တခု ရေးထိုး‌ေပးလိုက်သည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

"ယူလိုက်ပါ။ ဒါပဲ ငါလုပ်နိုင်တယ်။"

Jhettana ကဲ့သို့လူတစ်ဦးမှ အတည်ပြုထားသည့်အတိုင်း ပုံမှန် အားဖြင့် ဘတ်ငါးထောင် သို့မဟုတ် ခြောက်ထောင်ကုန်ကျသော Por Kru ၏ ဝိညာဉ်-တွန်းလှန်နိုင်သော ယန္တရားသည် အလွန်ထိရောက်ပါသည်။ သူ့ အခန်းထဲကို ဝိညာဉ်တစ်ကောင်မှ မဝင်ရောက်ဘူး။

Jettထိုအရာကိုမြင်ကာမှ Khemjira ကို သနားလို့ Por Kru လုပ်ခဲ့တာလား မသိပေမယ့် Por Kru ကို ပွေ့ဖက်ဖို့ထခုန်လုနီးပါး ကျေးဇူးတင်မိသွားတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ တကယ်လုပ်ရင် Por Kruက မိသားစုဆိုတာကိုဘေးချိတ်ပြီး သူ့လည်ဂုတ်ကနေဆွဲထုတ်ပြီအိမ်မှကန်ချနိုင်တယ်ဆိုတာ သိသောကြောင့် ထိုကိစ္စကိုစိတ်ကူးပဲယဉ်လိုက်‌တော့သည်။

"ကျေးဇူးအရမ်းတင်ပါတယ်!"

Jhetana သည် တနင်္ဂနွေနေ့ နံနက်အစောပိုင်းတွင် Ubon Ratchathani မှ ဘန်ကောက်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ရောက်ရောက် ချင်း တက္ကစီတစ်စီးဖြင့် ကွန်ဒိုသို့ အမြန်ပြန်သွားရာKhemသည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

Chapter(3)💜

Khemjira ၏ ခြေထောက်များသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ တုန်လှုပ်နေခဲ့လေသည်။ထိုအချိန်တွင် သူ့ဖုန်း တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ စကားဆုံးအောင် မ စောင့်ဘဲ စကားပြောသည်။

[Khem ဆွဲပြီးပြီလား...]

" Jhet ငါ့ကိုကူညီပါအုံး"

[ဟေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာဖြစ်တာလဲ?]

"... မင်းငါ့အခန်းထဲလာလို့ရမလား Jhet ကျေးဇူးပြုပြီး waaaah"

ဆံပင်သုတ်နေသည့်Jhetဟာ ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ မျက်လုံးပြူးပြီး မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ချလိုက်ပြီး ဆိုင်ကယ်သော့ကို ချက်ချင်းဆွဲကိုင်ပြီး အခန်းထဲက ပြေးထွက်သွားတယ်။

"ငါလာနေပြီ ဖုန်းမချလိုက်နဲ့၊ ဖုန်းကိုင်ထား ဟုတ်ပြီိလား?"

Jhettana သည် သူ့ဆိုင်ကယ်ကို ထုတ်ပြီး ဆယ်မိနစ်မပြည့်မီတွင် Khemjira ၏ တိုက်ခန်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ပါကင်ထိုးပြီးနောက် Khemjira ၏အခန်းသို့ အမြန်တက်ကာ တံခါးကိုခေါက်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခေါက်နေပါစေ ဘယ်သူမှ ဖွင့်မလာပေ။

"Khem...ငါJhetပါ!!!"

တံခါးလည်းခေါက်ရင်း အခြားလက်တဖက်ဖြင့်တံခါးလက်ကိုင်ကိုင်ကိုအရူးအမူး လှည့်ပတ် ဖွင့်ရင်း တံခါးကို ဆောင့်ကန်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အတွင်းမှသော့ခတ်ထားသော တံခါးကပွင့်လာသည်။ Jhetသည်တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ခြင်း၀င်လိုက်သည်။

"Khem!"

Jhetana သည် ပုံဆွဲဘုတ်တစ်ခုပါရှိသော တွယ်ချိတ်တစ်ခုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သူ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ သတိလစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး.."

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ကြောက်စရာကောင်းသော ပုံရိပ်သည် Jhettana ၏ အရေပြားကို ယားယံစေသည်။ သူသည် စက္ကန့်ပိုင်းမျှ မတွေးဘဲ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ဖြဲကာ ကြေမွသွားစေသည်။

Jhetana သည် Khemjiraကို အကြိမ်အနည်းငယ် နှိုးရန် ကြိုးစားသော်လည်း နှိုးမရသောကြောင့် လောလာဆယ် သူ့မျက်စိရှေ့တွင်ရှိနေစေရန် Khemကိုခေါ်ထုတ်သွားယုံမှတပါးရွေးချယ်စရာမရှိချေ။

Jhetana သည် သူ့အမေဝယ်ပေးခဲ့သော ကွန်ဒိုတွင် နေထိုင်သည်။ သူ့ မိသားစုက တော်တော်ချမ်းသာ‌‌ေလသည်။ သူ့မိဘနှစ်ပါးစလုံးက အစိုးရအဆင့်မြင့်အရာရှိတွေဖြစ်လေသည်။

ထိုညတွင် Khemjira သည် အဖျားကြီးသဖြင့် နောက်တစ်ရက်တွင် အတန်းမတက်နိုင်ပေ။ Jhettana သည် သူ့အတွက် မှတ်စုယူရန် တစ်ယောက်တည်း အတန်းတက် ရသည်။ နေ့လယ်စာစားချိန် တွင် သူသည် စာသင်ချိန်ပြန်မစမှီ စားသောက်ပြီး ဆေးကိုသေချာတိုက်ဖို့နှင့် ခမ်ဂျီရကို ပြုစုရန် ပြန်လာခဲ့သည်။

"Khem၊ ငါဒီညနေ အိမ်ပြန်မယ်။ မင်းဒီမှာ ခဏနေ" လို့ Jhetana က အဖျားတက်နေတဲ့ အိပ်ယာပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတဲ့ Khemjira ကို ပြော လိုက်ပါတယ်။ သူတကယ်ပဲ သူ့ကို ခေါ်သွားချင်ပေမယ့် Khemjira လမ်းမှာထိတ်လန့်သွားမှာကို သူကြောက်တယ်။

"ဘယ်တော့ပြန်လာမှာလ" ခမ်ဂျီရက အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးသည်။

"တနင်္ဂနွေနေ့လောက်" လို့ Jhettana က ပြန်ဖြေတယ်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ သူ့ကိုဂရုစိုက်လိုက်ပါ့မယ်" ဟု Jhettana အမ ဖြစ်သူ Jane က ပြုံး၍ပြောလိုက်ပြီး သူမက တံခါးဘောင်ကို မှီရင်း ရပ်ကာ ကြည့်နေလေသည်။

Jane သည် Jhettana ထက် ငါးနှစ်ကြီးသော အမဖြစ်သည်။ သူမလာလည်ဖို့က ရှားပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ Jhettana က Khemjira ကို ပြုစုဖို့ သူ့မွေးရပ်မြေကို ပြန်သွားတုန်း သူမကို ခေါ်ခဲ့တယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ဘယ်အရာမှ အလကားမရပါဘူး။ Jhetana သည် ဘတ်ငွေထောင်ပေါင်းများစွာတန်သော နှုတ်ခမ်းနီအသစ်တစ်လုံးကိုလဲလှယ်ဝယ်ယူခဲ့ရသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ဂရုစိုက်ပါ အမ"

တစ်လစာအသုံးစရိတ်အတွက် လစာမကျန်တော့တဲ့Jane က ချိုချိုသာသာ ပြုံးပြီး တုံ့ပြန် ပါတယ်။

"အိုကေ။"

Jhettana သည် Ubon Ratchathani ရှိ သူ၏နေအိမ်သို့ နှစ်နာရီ ကြာ လေယာဉ်စီးပြီး ထွက်ခွာခဲ့သည်။ နောက်နေ့မနက်မှာ သူရှိသေ လေးစားတဲ့ နတ်ဆရာ(Por Kru) "Pharan" ကို သွားတွေ့‌ေလသည်။ Por Kru သည်သစ်တောနှင့် ထိစပ်လုနီးပါးရှိသော ရွာသားများနှင့် ဝေးကွာသော ရွာအစွန်ရှိ ထိုင်းရိုးရာအိမ်ကြီးတွင် နေထိုင်သည်။ Por Kru Pharan သည် ကျိန်စာများကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သော ရောဂါများကို ကုသရာတွင် ကျွမ်းကျင်‌ေသာကြောင့် ရွာတွင်းတွင် လူသိ များသည်။ သူ့တွင် တပည့်များစွာရှိပြီး ယခုခေတ်တွင် သူသည် အများအားဖြင့် သူ့ထံလာရန် လူများကို စောင့်ရုံသာဖြစ်သည်။ သူ့ဆီလာရောက်လည်ပတ်သူအများစုမှာ ကံဆိုးသူများ၊ ကျိန်စာမိခြင်း သို့မဟုတ် သရဲတစ္ဆေခြောက်သောသူများဖြစ်သည်။ အားလပ်ချိန်မှာတော့ အသက်မွေးဝမ် ကြောင်းပြုဖို့အတွက် မှော်ဆန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုရောင်းလေသည်။ဒါပေမယ့် သူကိုယ်တိုင်မပတ်သက်တဲ့ အရာနှစ်ခုရှိ‌ေလသည်။၎င်းမှာအောက်လမ်းပညာနဲ့ ကံကြမ္မာရန်သူတွေဖြစ်သည်။

အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးသည် တစ်နေရာမှ ထွက်လာပြီး ကော်ဇောနက်ကြီးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ၎င်း၏ပုံမှန်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ့နောက်မှာတော့ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်နဲ့ ပလ္လင်တစ်ခုရှိပြီး သာမာန်နတ်ဆရာရဲ့ နေရာလိုဖြစ်ပြီး ငွေရောင်ထီးတစ်လက်နဲ့ ရွှေရောင်ထီးတစ် လက်တို့ ပါရှိ၏။ သို့သော် Por Kruသည် အဖြူရောင်မှော်ပညာကို ကျင့်သုံးသောကြောင့် သူ၏ယဇ်ပလ္လင်တွင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များသာရှိပြီးအောက်လမ်းမှော်ပစ္စည်းများမရှိပေ။

"OkOk... ဩော်၊ ဟိုကို၊ သွားရအောင်။ ရေခဲတုံးသွားယူလိုက်မယ်။ Uni ရှေ့က နေရာ ကလည်း နေလို့ ကောင်းတယ်လို့ ကြားတယ်။"

Khemjira သည် တွန့်ဆုတ်စွာ သဘောတူပြီး Jhettana ၏ နောက်သို့ လိုက်
သွားပုံမှာ သူ့အမေနောက်သို့ လိုက်နေသည့် ဘဲပေါက်လေးတစ်ကောင်နဲ့တူနေလေသည်။khemသည် သူ့အား အနည်းငယ် စစိတ်ဆိုးနေသေး‌ေပမဲ့ သူတို့တွေ အရမ်း နီးကပ်လာမလားလို့ သူတွေးမိတယ်။တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိတာ တစ်ရက်တောင် မပြည့်သေးပေမယ့် အချိန်တော်တော်ကြာကြာ သူငယ်ချင်းဖြစ်နေခဲ့သလို ခံစားရတယ်။

Khemjira သည် သူ့နောက်သို့ အမှန်တကယ် လိုက်နေသော ဝိညာဉ်များ ရှိ နေကြောင်း အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေပြီဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ Jhet အနားတွင် ရှိနေသောအခါ ဝိညာဉ်များ သူ့အနားသို့ ကပ်မလာသောကြောင့် ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အကာအကွယ်ပေးသော မှော်အတတ်တစ်ခု ရှိသောကြောင့် ဖြစ်မည်။ ထိုနေ့မှ စ၍ Khemjiraသည် Jhetana နှင့် တတွဲတွဲနေခဲ့သည်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတွေ့တဲ့ အချိန်က သူတို့ တိုက်ခန်းကို ပြန်သွားတဲ့အချိန်တွေဖြစ်ပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာတောင် Khemတ‌ေယာက်ဘာပြဿနာမှမတက်ဘူးဖြစ်လေသည်။

Khemjira ဟာ သူ့မျက်လုံးထောင့်က အရာတွေကို မြင်တာ ဒါမှမဟုတ် တ ရွတ်တိုက်နဲ့ အရာဝတ္ထုတွေ ပြုတ်ကျတာကို ကြားတာလိုမျိုး စိတ်အနှောက် အယှက်ဖြစ်စရာ ပြဿနာတချို့ ရှိနေဆဲတော့ဖြစ်သည်။

Khemjira သည် ရုပ်ရှင်ကြည့်ခြင်း သို့မဟုတ် စာအုပ်ဖတ်ခြင်းတို့ဖြင့် အလုပ်များနေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဒီနေ့ ညနေ ကိုးနာရီကျော်လောက်မှာ စာအုပ်တစ်အုပ်ဖတ်ပြီးသွားတော့ သူ့ ထိုင်ခုံကို ဆွဲဘုတ်အတွက် ချိတ်ထားတဲ့အနားသို့ ရွှေ့လိုက်တယ်။ နောက် သင်ခန်းစာမှာ ရှုခင်းများ၊ လူ၊ တိရိစ္ဆာန်များ သို့မဟုတ် အရာဝတ္တုများ တွင် ကျွမ်းကျင်သော ဘာသာရပ်အလိုက် ပုံကြမ်းရေးဆွဲခြင်းမှ ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို အကဲဖြတ်ရန်ဖြစ်သည်။

Khemjira သည် လူများ၏ပုံတူများကို ဆွဲရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ကွယ်လွန်သူ မိခင်၏ ပုံတစ်ပုံကို ရေးဆွဲရန် ရည်ရွယ်ထားသောကြောင့် ၎င်းမှာ အကောင်း ဆုံးဖြစ်မည်ဟု သူထင်သည်။

သူ၏နူးညံ့သောလက်သည် စက္ကူနှင့်အညီ 2B ခဲတံကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အကွာအဝေးကို တိုင်းတာရန် မျက်နှာပုံစံကို ပုံကြမ်းမစမီ ပါးလွှာသော မျဉ်းကြောင်းများပါသည့်စုတ်ချက်များကိုအရင်လုပ်ဆောင်လေသည်။

Khemjira သည် သူ့အမေ၏မျက်နှာကို ပုံဆွဲလေ့ကျင့်ခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီ။ သူ့အမေနဲ့ မျှဝေခဲ့တဲ့ အမှတ်ရစရာတွေက သူ့ရင်ထဲမှာ စွဲထင်နေပြီး သူ့ အကြောင်းတွေးတိုင်း နွေးထွေးမှုကို အမြဲခံစားရ‌ေလသည်။ ထို့ကြောင့် အများကြီး ကိုးကား စရာမလိုအပ်ဘဲ သူ့အမေ၏မျက်နှာကို ဆွဲနိုင်သည်။

“အရမ်းလွမ်းတယ်” လို့ Khemjiraက ပန်းချီထဲမှ သူ့အမေ၏ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နေသောမျက်နာကိုကြည့်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်‌‌ေလသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် သမ်းဝေသွားကာ သူ အိပ်ပျော်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထစမ်းပါKhem၊ အခု မအိပ်နဲ့။ နည်းနည်းထပ်ဆွဲပြီးရင် ပြီးတော့မှာရယ်။

Khemjira က သူ့ကိုယ်သူပြောပြီး မျက်လုံးဖွင့်ဖို့ အတင်းကြိုးစား‌ေလသည်။ သူ့ လက်တွေ ပြုတ်ကျလာတဲ့အထိ ငိုက်မျဉ်းမှုက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာမခံနိုင်တော့ပဲ Khemလည်း ဒီအတိုင်း အိပ်ပျော်သွားလေသည်။

မှိန်းပြီး တလှုပ်လှုပ်နှင့်ပြန်နိုးလာ၍ တိုင်ကပ်နာရီကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ မနက် နှစ်နာရီထိုးနေပြီကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ကိုယ်သူ ခေါင်းယမ်းပြပြီး ဆွဲကြိုး ကို ကိုင်ဖို့ လုပ်လိုက်သည်။

"အား!" ခမ်ဂျီရသည် သူ့ထိုင်ခုံမှ ခုန်ထကာ နောက်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ့ တင်ပါးက သူ့နောက်က စားပွဲနှင့် တိုက်မိသွားလေသည်။

တစ်ချိန်က ပြုံးရွှင်နေသော သူ့မိခင်၏ ပုံကြမ်းသည် အနက်ရောင်မျက်လုံး များသာရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ပြုံး နေသော ပါးစပ်သည် ယခုအခါ သူမ၏ နားရွက်များထိ ထိနေအောင် ပြုံးပြနေပြီး ပါးစပ်မှာ စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည်။