ဘုရားတရားသံဃာ🙏🙏🙏

-
တစ်ခါတစ်လေ ဘုန်းကြီးတို့ ကျောင်းက ဆိုးသွမ်းတဲ့
ကိုယ်တော်လေးတွေ သတင်းကြားတယ်ဆိုလို့ရှိရင်
“ဟာ၊ ဘယ်ကျောင်းထွက် ဆိုးတယ်” နဲ့ပြောကြတယ်၊
ဘုန်းကြီးတို့က မေးတယ်။
“မင်းတို့ အဲသလို ပြောစတမ်းဆိုလို့ရှိရင်
ဒေဝဒတ်ဘယ်ကျောင်းထွက်တုန်း” လို့၊
ဒေဝဒတ်က “ဇေတဝန်ကျောင်းထွက်ပဲ”လို့၊
အဲဒါဆိုရင် “ဇေတဝန်ကျောင်း” အပြစ်တင်ရမလား၊
“ဒေဝဒတ်”အပြစ်တင်ရမလား၊
တချို့က ကျောင်းထွက်ဆိုပြီးတော့ကျောင်းကို
ပုတ်ခတ်ပြီးတော့ ပြောလေ့ရှိတာကိုး။
ဒီတော့ ဒါတွေက မဆိုင်ဘူး။

သို့သော်လည်း မြန်မာစကားမှာ
“သားသမီးမကောင်း ၊ မိဘခေါင်း”
“တပည့်မကောင်း ၊ ဆရာ့ခေါင်း” ဆိုပြီးတော့
ခေါင်းပေါ်တော့ ရောက်တာပေါ့နော်။
အဲဒါဆိုရင် “ဒေဝဒတ်မကောင်း ဘုရားခေါင်း” ရောက်မှာပေါ့၊
အဲဒါကျတော့ ချန်ထားကြတယ်။
“ကာယကံရှင်ပုဂ္ဂိုလ်”နဲ့ အများကြီးဆိုင်တယ်။

ဒါကြောင့်မို့လို့ ဘုန်းကြီးတို့စာပေထဲမှာ . . .
“ဥပဒသေမတ်တမဝေ ဟိ ပရာယတ်တာ(ပရသ်မိံ ပဋိဗဒ်ဓံ)၊
အညာ သဗ်ဗာ သမ်ပတိ အတ်တာဓိနာ ဧဝ” တဲ့၊
နည်းပေး၊လမ်းပြ လုပ်တာသည်ပင်လျှင်
ဆရာသမားနဲ့ ပတ်သက်ပါတယ်တဲ့။

အားလုံးအောင်မြင်မှုဟာ ကိုယ့်ပေါ် မူတည်ပါတယ်တဲ့။
“ဆရာသမားဆိုတာ ဆုံးမသြဝါဒပေးရုံသာ
တာဝန်ရှိတယ်”လို့ ဒီလိုပြောတယ်နော်။
အခြားအောင်မြင်မှုဟာ ကိုယ်နဲ့ဆိုင်တယ်ပေါ့။
အောင်မြင်မှု  ၊ ကျရှုံးမှု ဟာ “ကိုယ်နဲ့ပဲဆိုင်တယ်”ပေါ့။
ဒီလိုဆိုပါတယ် ။ ဒါက ပိုပြီးတော့ လက်တွေ့ကျတယ်။

ကျေးဇူးတော်ရှင် ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာ အရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ
🙏🙏🙏

https://t.me/buddha1834

-
တစ်ယောက်တည်း နေခြင်းကို သင်ယူပါ။
တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်ဆင်ပါ။

လူတွေကြားမှာ မွေးလာခဲ့ပေမယ့်
အဆုံးသတ်မှာတော့ လူတိုင်းဟာ
တစ်ယောက်တည်းပဲ သွားရတာပဲ။
ဒါဟာ ဝမ်းနည်းစရာမဟုတ်ပါ။
ဒါဟာ ဘဝရဲ့ အမှန်တရားပါ။
တစ်ယောက်တည်းနေရတာက
အားနည်းမှုမဟုတ်ပါ။

အများစုက တစ်ယောက်တည်းနေရတာကို
အထီးကျန်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း လို့ထင်ကြတယ်။
မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့အဆိုရ တစ်ယောက်တည်းနေရတာက
စိတ်ဓာတ်တည်ငြိမ်မှုကို ဖွံ့ဖြိုးစေတယ်။
ဥပမာကိုယ့်စိတ်ရဲ့ အသံကို နူးညံ့စွာ
နားထောင်နိုင်လာစေတယ်။

• ကိုယ့်အတွေးတွေကို မရှုပ်ထွေးဘဲ
သဘောထား နားလည်လာစေတယ်။

• လူမရှိတဲ့အခါမှာတောင် ကိုယ့်အတွင်းထဲက
အေးချမ်းမှုကို ကိုယ်တိုင် ရှာတွေ့နိုင်လာစေတယ်။

လူတွေက မမြဲပါ။ ချစ်ခြင်းလည်း မမြဲပါ။
ခန္ဓာကိုယ်လည်း မမြဲပါ။ ဒါကို သိလာတဲ့အခါ
ဘယ်သူ့ကိုမှ အလွန်အမင်း မတွယ်ကပ်တော့ပါ။
အရာအားလုံးဟာ မမြဲဘူးလို့ နားလည်ထားသူ
သင်ယူထားတဲ့သူက ဘယ်သူမှမရှိတော့လည်းလွယ်လွယ်နဲ့ ပြိုလဲမသွားနိုင်ပါ။

တစ်ယောက်တည်းသွားရမယ် ဆိုတာကို
ကြောက်ကြတာ လူ့ရဲ့သဘာဝပဲ။
ထွက်ခွာခြင်းဟာ သဘာဝဖြစ်စဉ်
တစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်လို့ လက်ခံနိုင်ရမယ်။
ဒါဟာ ဘဝရဲ့ အမှန်တရားပါ။
တစ်ယောက်တည်း နေရမယ်ဆိုတာ
လူတွေနဲ့ မဆက်ဆံရဘူးဆိုတာ မဟုတ်ပါ။
လူတွေနဲ့အတူရှိနေလည်း ကိုယ့်စိတ်ကို
ကိုယ်တိုင် ထိန်းနိုင်ရမယ်။ လူမရှိရင်လည်း
ကိုယ့်ဘဝကို တည်တံ့စွာ ဆက်လက်နိုင်ရမယ်
ဆိုလိုတာပါ။

တစ်ယောက်တည်းနေရတာကို လက်ခံနိုင်ပြီ
ဆိုရင် တစ်ယောက်တည်း သွားရမယ်
ဆိုတာကိုလည်း ကြောက်လန့်မှုနည်းလာပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ့အတွင်းစိတ်မှာ
အေးချမ်းမှုရှိနေပြီးသား ဖြစ်နေလို့ပါ။
ဒါတွေအားလုံးကို တကယ် နားလည်နိုင်သွားတဲ့အခါတစ်ယောက်တည်းနေရတာကို မကြောက်တော့ဘူး။
တစ်ယောက်တည်း သွားရမယ်ဆိုတာကိုလည်း
အေးချမ်းစွာ လက်ခံနိုင်လာလိမ့်တယ်။
🙏🙏🙏

{ပါချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး}
{ဒေါက်တာအရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ}

-
ဘဝတစ်ခုမှာ အခုလိုစုန်ချီဆန်ချီုဖြစ်
**နေတာအဆင်ပြေတာရှိသလို အဆင်
မပြေတာတွေလည်းရှိတယ်။**

ဘဝမှာဘယ်သူမှထာဝရ အဆင်ပြေနေ
တယ်ဆိုတာမရှိဘူး။ မြတ်စွာဘုရား ပင်
လျှင် အဆင်မပြေတဲ့အခါရှိတယ်။ ဆွမ်း
မစားရတဲ့အခါရှိတယ်၊ မကောင်းတဲ့ အ
စားအစာတွေနဲ့ မျှတနေရတဲ့အခါရှိ
တယ်။

လူတို့ရဲု့ကြည်ညို လေးစားမှု ကြိုဆိုမှု
ကိုခံရတဲ့အခါ ရှိသလို ဆဲရေးတိုင်းထွာ
မှုခံရတဲ့အခါ ခြိမ်းခြောက်ခံရမှုဆိုတာ
တွေလည်း ကြုံရတယ်။

မြတ်စွာဘုရား ကိုယ်တိုင်အဆင်မပြေ
မှုတွေ ဘဝမှာကြုံတွေရတယ်။ အဲ့ဒီ အ
ဆင်မပြေမှုတွေဟာ ဘဝကပေးတဲ့ ဖန်
တီးမှုတွေဖြစ်တော့ ဘာနဲ့ဖြတ်ကျော်လဲ
ဆိုတော့ သီးခံခြင်းခွင့်လွှတ်ခြင်းနဲ့ ဖြတ်
ကျော်တယ်။ သည်းခံတယ်ဆိုတာဟာ
ခေါင်းထဲမှာ အမှတ်မထားတာ၊ မှတ်မ
ထားဘူး ကိုယ်လုပ်ရမယ့်အလုပ်ပဲ လုပ်
တယ်။

လောက လူတွေကကိုယ့်အပြစ်ပြော
ခံရလို့ရှိရင် စိတ်ကတစ်မျိုးပြောင်းသွား
တယ်။ ချီးမွမ်းလိုက်ရင် စိတ်ကတစ်မျိုး
ကဲ့ရဲ့လိုက်ရင်စိတ်က တစ်မျိုးဖြစ်သွား
တယ်။

မြတ်စွာဘုရား ကတော့ ချီးမွမ်းခြင်း၊
ကဲ့ရဲ့ခြင်း အလျဉ်းခေါင်းထဲမှမထည့်ဘူး
မတွက်ဘူး လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့
အလုပ် ပဲဆက်လုပ်တယ်။ အဲ့ဒါသီးခံ
ခြင်းပဲ။ သည်းခံခြင်းဆိုတာ ကိုယ့်မူလ
အခြေအနေကို မပျက်အောင် ထိန်းနိုင်
တဲ့ စွမ်းရည်သတ္တိတစ်မျိုးကိုခေါ်တယ်။

ခန္တီဆိုတာ စွမ်းရည်သတ္တိတစ်မျိုးပဲ
ဘာစွမ်းရည်သတ္တိတုန်းဆိုရင် မြှောက်
ပြောလို့လဲ စိတ်တက်ကြွမသွားဘူး။
ြိခိမ်းခြောက်လို့လည်း ကြောက်မသွား
ဘူး၊ ကဲ့ရဲ့လည်းစိတ်မဆင်းရဲဘူး၊ ချီး
မွမ်းလို့လဲ ဝမ်းမသာဘူး၊ စိတ်ဓာတ်
တည်ငြိမ်ပြီး ကိုယ်လုပ်မယ့်အလုပ်ကို
လုပ်သွားတာ စိတ်ရဲ့အပြောင်းအလည်းကိုမရှိအောင် ထိမ်းနိုင်တာကို ခန္တီလို့
ခေါ်တယ်။

မြတ်စွာဘုရားက စော်ကားတဲ့စကား
တွေလည်း သီးခံနိုင်တယ်။ လုပ်သင့်တာလုပ်မယ် ဒီသဘောပဲ အဲ့ဒီလို ဘဝ
မှာ အဆင်မပြေမှုဆိုတာတွေ သည်းခံ
ခြင်းနဲ့ကျော်ဖြတ်ခဲ့တယ်။

{ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ကြီး}
🙏🙏🙏

-
"ကုသိုလ်ကံ မပါလို့ရှိရင်”
~~
ဘုန်းကြီးတစ်ခု ပြောပြချင်တယ်။
မြတ်စွာဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးဟာ အနန္တတန်ခိုးရှင်ဖြစ်ပေမယ့်လို့ လူတစ်ယောက်ဒုက္ခရောက်နေလို့ရှိရင်အကုသိုလ်ကံတွေ ကြီးမားလွှမ်းမိုးနေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကို မြတ်စွာဘုရား ကယ်လို့မရဘူး။မကယ်နိုင်ဘူး၊ ကုသိုလ်မပါရင်လည်းမြတ်စွာဘုရားက မ,မစနိုင်ဘူး။

လောကမှာ ကိုးကွယ်နေကြတဲ့
ပုဂ္ဂိုလ်တွေအလိုက် တချို့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကမ,တဲ့ဘုရားကို ကိုးကွယ်ကြတယ်။ဘုရားသခင်က မ,တယ်နဲ့ ပြောကြတယ်။

တကယ်ကတော့ ဘုရားသခင်ကမ,တာ မဟုတ်ဘူး။ ကံက မ,တာ နော်။ကိုယ်လုပ်ခဲ့တဲ့ ကံက မ,တာ။

တလွဲသွားပြီးတော့ လွဲမှားစွာ ထင်နေမယ်ဆိုလို့ရှိရင်ဒါလည်း မှားယွင်းတဲ့အမြင် တစ်ခုပဲနော်။

ကိုယ့်ကို တကယ် မ,တာက ဘုရားမဟုတ်ဘူး၊ ကံတရားပဲ ဖြစ်တယ်။ ကြည့်လေ။မြတ်စွာဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်က တရားဓမ္မဟောလို့ တရားထူး၊ တရားမြတ် ရသွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို
“ဧဟိ ဘိက္ခု - ချစ်သား ရဟန်း လာခဲ့” လို့
သာသနာတော်မှာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်တဲ့အခါလူ့အသွင်ပျောက်ပြီးတော့ ရဟန်းအသွင် ရောက်လာတယ်ဆိုတာပရိက္ခရာရှစ်ပါး လှူ ပြီးတော့ဆုတောင်းခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မှ ရတာ။လူတိုင်းကို လုပ်ပေးချင်လို့ မရဘူး။

အကယ်၍သာ ရရင် မြတ်စွာဘုရားကကရုဏာရှင် ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့်လူတိုင်းကို ချမ်းသာအောင် လုပ်ပေးမှာပေါ့။ ဒါဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ကံမပါလို့ရှိရင် ဘာမှကို ကယ်တင်လို့ မရဘူး။

ပုံဝတ္ထုလေးတစ်ခု ရှိတယ်။
သိပ်ဆင်းရဲနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုမ,ချင်တယ်။ မ,ချင်တော့ ဘယ်လိုလုပ်တုန်းဆိုရင်အဲဒီလူက ဒီလမ်းကနေ အမြဲတမ်းသွားတယ်။ သွားတိုင်းသွားတိုင်းသူက အပေါ်မော့ပြီး သွားလေ့ရှိတယ်။

ဒါ့ကြောင့်မို့ သူမြင်အောင်လို့ ဆိုပြီး ပစ္စည်းလေးတစ်ခုကို အပေါ်မှာ ချိတ်ထားတယ်။ အဲဒီနေ့ကျတော့ ဘာလုပ်သွားလဲ ငုံ့သွားတယ်။

ဪ ဒီကောင် ငုံ့သွားတာပဲဆိုပြီးနောက်ရက်ကျတော့ အောက်ချထားပေးတယ်။အဲဒီကျတော့ မော့သွားပြန်ရော။

ကံမရှိတဲ့လူကျတော့
ကြံဖန်ပြီးတော့ကို လွဲမှာပဲ၊ ဟုတ်လား။ ကူညီချင်လို့ မရဘူး။ကံက မပေးရင် ဘာမှ မရဘူး။ ဒါ့ကြောင့် ကံကောင်းအောင်သာ လုပ်ပေးလို့ ရတယ်။

“မာဃလုလင်” ရဲ့ဝတ္ထုကို ဖတ်ဖူးကြပါလိမ့်မယ်။
မာဃလုလင်ဘဝက အငယ်ဆုံးဇနီးကို သုဇာတာလို့ခေါ်တယ်။ သုဇာတာဟာ သူ့ကိုယ်သူဖြီးလိမ်းအလှပြင်ပြီး နေတာ။ကုသိုလ်ကောင်းမှု လုံးဝမလုပ်ဘူး။

မလုပ်တဲ့အခါ သေတော့ဘာသွားဖြစ်တုန်းဆို ဗျိုင်းမ သွားဖြစ်တယ်။ သိကြားမင်းကြီးက အဲဒီဗျိုင်းမကိုနတ်ဖြစ်အောင် သူလုပ်မပေးနိုင်ဘူး။ဘာလုပ်တုန်းဆိုရင် နည်းလမ်းပေးတယ်။

ဗျိုင်းဆိုတာမျိုးကလည်း ငါးသတ်စားတဲ့တိရစ္ဆာန်မျိုးပဲ။ ပါဏာတိပါတကံ ကျူးးလွန်တဲ့ အကောင်မျိုး။

"ပါဏာတိပါတာ ဝေရမဏိ” သီလ ဆောက်တည်ခိုင်းတယ်။သိကြားမင်းက သူ့ဆီကို ခေါ်ချင်တာ။ဒီအတိုင်း ခေါ်လို့မရဘူး။ ဘာလုပ်ရလဲ သီလကျင့်ရတယ်။

သီလကို ဆောက်တည်တဲ့အခါ ဗျိုင်းဘဝက လွတ်ပြီး လူ့ဘဝရောက်လာတယ်။လူ့ဘဝရောက်တော့ သိကြားမင်းက လိုက်ပြီး စောင့်ရှောက်တယ်။

နတ်ပြည်မှာဖြစ်အောင် သီလကို ဆောက်တည်ခိုင်းတယ်။သီလကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆောက်တည်လိုက်ပြီ ဆိုတော့မှ သူဟာ တတိယဘဝမှာ နတ်ပြည်ရောက်သွားတာလေ။

အဲဒီတော့… ဘာလုပ်ရမတုန်းဆို
“ကုသိုလ်”ပဲ လုပ်ရတယ်။

(ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ကြီး)
ဒေါက်တာ နန္ဒမာလာဘိဝံသ
🙏🙏🙏